امنیت رسانه ای

 

تلاش‌ رسانه‌ها برای‌ بازاریابی‌ و مرور کتاب‌های توجیه گر جنگ ، اقدامات بوش و نظامیان آمریکایی به گونه ای شدید و همه گیر بود که باعث اعتراض بسیاری از مخاطبان به این رسانه ها شد.
کتابهای توجیه گر حضور نظامی آمریکا به منظور تامین امنیت ملی ایالات متحده و دیگر کتابهایی با موضوع اقدامات بوش و کابینه وی به عنوان کتابهایی ارزشمند در روزنامه های پرتیراژ آگهی شده و بارها از شبکه های تلویزیونی معرفی شده و یا قسمتهایی از مطالب مندرج در آنها در بسیاری از مطبوعات پاورقی شدند در حالیکه انجام این گونه تبلیغ وسیع برای گونه ای خاص از کتاب و دیگر محصولات فرهنگی پیش از این هیچگاه در تاریخ رسانه ای ایالات متحده دیده نشده بود.
با اینکه کتابهای بسیاری در مخالفت با جنگ و اقدامات بوش نیز چاپ شد اما شانس این کتابها برای معرفی به عموم بسیار کم بود و اغلب آنها تنها از سوی فرهیختگان مورد مطالعه قرارگرفته یا در نشریات تخصصی و کم تیراژ معرفی شدند و عملا مورد سانسور نامحسوس رسانه ای قرارگرفتند.
این اتفاق نه تنها در مورد کتاب که در مورد دیگر آثار مخالف جنگ نیز صورت گرفت.
آلدوس‌ هاکسلی‌ سال‌ها پیش‌ می‌گفت:«حصول‌ موفقیت‌ چشم‌گیر تبلیغات‌ به‌ خاطر انجام فعالیتی خاص نیست ، بلکه‌ به‌ خاطر اجتناب‌ از آن‌ است. این‌ حقیقت‌ است‌ که‌ بزرگ‌ است ، اما سکوت‌ در برابر حقیقت فراگیر‌تر از خود‌ حقیقت‌ است».
و این واقعیتی بود که درمورد بازرسی تسلیحاتی عراق روی داد.
ریچارد باتلر رئیس‌ بازرسان‌ تسلیحاتی‌ سازمان‌ ملل ، پیش‌ از هانس‌ بلیکس‌ از سابقهِ کاملی‌ از دوستی‌ و همدستی‌ با دولت‌ امریکا برخوردار بود ، پس‌ از بازگشت‌ به‌ زادگاهش ، استرالیا ، انتقادات‌ تندی‌ در خصوص‌ نگرش‌ و رویکرد امریکا به‌ سلاح‌های‌ هسته‌ای‌ مطرح‌ کرد.
باتلر در سخن‌رانی‌ اواخر سال‌ 2002 خود در دانشگاه‌ سیدنی‌ گفت:«یکی‌ از سخت‌ترین‌ لحظات‌ حضور من‌ در عراق‌ وقتی‌ بود که‌ عراقی‌ها از من‌ می‌پرسیدند چرا ما باید این‌طور تحت‌ تعقیب‌ باشیم ، در حالی‌ که‌ چنین‌ شرایطی‌ برای‌ رژیم صهیونیستی‌ وجود ندارد ، هر چند همه‌ می‌دانند که‌ رژیم صهیونیستی حداقل‌ دویست‌ کلاهک‌ هسته‌ای‌ دارد.
این اعتراف صریح باعث شد تا بی بی سی در اقدامی غیر مترقبه مستندی را با موضوع سلاح‌های‌ هسته‌ای‌ رژیم صهیونیستی‌ و تلاش‌های‌ شجاعانهِ فردی‌ به‌ نام‌ مرده‌خای‌ وانونو ، کارشناس‌ اتمی‌ سابق‌ ، پیگیری کند در حالیکه علیرغم برخورداری از تمام عوامل جذابیت ژورنالیستی ، این موضوع به سادگی از لیست پیشنهادی برنامه سازی در رسانه های آمریکایی به کرات حذف شد.
اقدام به پخش این برنامه از سوی بی بی سی نه تنها واکنش شدید رژیم صهیونیستی علیه بی بی سی را در پی داشت و منجر به قطع برنامه های بی بی سی و محرومیت خبرنگاران بی بی سی از شرکت در برنامه های خبری سرزمینهای اشغالی شد که حتی اعتراضات شدید صاحب نفوذان یهود بریتانیا را دربرداشت.
در سپتامبر 1986 ، دولت‌ رژیم صهیونیستی‌ در یک‌ عملیات آدم‌ربایی ، وانونو را از رم‌ دزدید و سوار بر کشتی‌ باری‌ به‌ رژیم صهیونیستی‌ بازگرداند و سپس ، با تشکیل‌ یک‌ دادگاه‌ محرمانه‌ او را متهم‌ به‌ جاسوسی‌ و خیانت‌ به‌ کشور و یک‌ دادگاه‌ نظامی‌ نیز او را به‌ هیجده‌ سال‌ زندان‌ محکوم‌ کرد.
جرم‌ وانونو این‌ بود که‌ برنامه‌های‌ کثیف‌ رژیم صهیونیستی‌ در گسترش‌ بمب‌های‌ اتمی ، زیستی‌ و شیمیایی‌ را برای‌ روزنامه‌نگاران‌ «ساندی‌ تایمز» انگلستان‌ فاش‌ کرده‌ بود.
مرده‌ خای‌ وانونو که‌ در خانواده‌ای‌ یهودی‌ رشد یافته‌ بود ، در 1976 به‌ استخدام‌ نیروگاه‌ اتمی‌ دیمونا در می‌آید.
تقریباً یک‌ دههِ بعد ، اندکی‌ پیش‌ از آن ‌که‌ دورهِ مأموریت‌ او در نیروگاه‌ اتمی‌ پایان‌ یابد ، مرده‌خای‌ از دیمونا که‌ همواره‌ به‌ روی‌ بازرسان‌ بین‌المللی‌ بسته‌ بوده‌ است ، عکس‌هایی‌ تهیه‌ می‌کند.
وانونو در 1986 ، با استفاده‌ از وجه‌ سنوات‌ خدمت‌ خود ، به‌ خارج‌ سفر می‌کند او بلافاصله‌ با بخش‌ تحقیقات‌ داخلی‌ روزنامهِ «ساندی‌ تایمز» تماس‌ برقرار می‌کند.
«ساندی‌ تایمز» گزارش‌ می‌کند: «او در طول‌ مذاکره‌ و نشستی‌ که‌ با هستهِ تحقیقاتی‌ ما داشت‌ کلیهِ عکس‌ها و اطلاعات‌ خود را رایگان‌ در اختیار ما گذاشت ما اسم‌ او را در گزارش‌ ذکر نکردیم‌ و او اصرار می‌ورزید که‌ تنها نگرانی‌ و خواسته‌اش‌ جلوگیری‌ از تکثیر و ازدیاد سلاح‌های‌ اتمی‌ در خاورمیانه‌ است».
با این‌حال ، «ساندی‌ تایمز» وانونو را متقاعد کرد که‌ نام‌ او را در گزارش‌ خود درج‌ کند و به‌ او پیشنهاد داد تا گزارش‌ او را به‌ صورت‌ پاورقی‌ یا به‌ صورت‌ کتاب‌ منتشر کند و بهای‌ آن‌ را نیز بپردازد اما گویی‌ پول‌ انگیزه‌ای‌ در وانونو ایجاد نمی‌کرد.
پیتر هونام‌ گزارشگر اصلی‌ این‌ واقعه‌ می‌گوید: «به‌ تصور من ، او انسانی‌ بود که‌ عمیقاً آرزو داشت‌ مردم‌ دنیا را از روند موضوعی‌ آگاه‌ کند که‌ به‌ زعم‌ او ، رژیم صهیونیستی‌ در آن‌ به‌ خطا رفته‌ بود.
به‌ عقیدهِ او ، این‌ خیلی‌ خطرناک‌ بود که‌ افکار عمومی‌ رژیم صهیونیستی‌ و جهان‌ و حتی‌ پارلمان‌ آن‌ کشور از اتفاقاتی‌ که‌ در دیمونا می‌افتاد باخبر نبودند».
در 5 اکتبر 1986 ، «ساندی‌ تایمز» ماجرا را با به‌ کاربردن‌ تیترِ «فشاگری: اسرار زرادخانهِ اتمی‌ رژیم صهیونیستی» فاش‌ کرد و البته‌ پیش‌ از آن ، وانونو در زندان‌ دولت‌ رژیم صهیونیستی‌ به‌ سر می‌برد.
اگر برای‌ یک‌ امریکایی‌ از مرده‌خای‌ وانونو بگویید ، با قیافه‌ای‌ بهت‌زده‌ شما را نگاه‌ خواهد کرد در نیمهِ غربی‌ آتلانتیک ، او یک‌ شبح‌ رسانه‌ای‌ است.
اما تصور کنید که‌ اگر کشور دیگری‌ در خاورمیانه‌ یکی‌ از شهروندانش‌ را به‌ خاطر افشای‌ اسرار سلاح‌های‌ اتمی‌اش‌ می‌ربود و مجازات‌ می‌کرد ، آن‌وقت‌ چه‌ اتفاقی‌ می‌افتاد.
آن‌ شخص‌ ناگهان‌ و بدون‌ معطلی‌ در ایالات‌ متحده‌ تبدیل‌ به‌ یک‌ قهرمان‌ رسانه‌ای‌ می‌شد در حالیکه این اتفاق برای وانونو نیفتاد و بسیاری از شهروندان آمریکایی نه تنها نام اورا نمی دانند که هیچ چیزی هم از زرادخانه اتمی دیمونا نشنیده اند و این واقعیتی است که به خاطر سکوت معنا دار رسانه ای ایالات متحده در برابر اقدامات رژیم صهیونیستی رخ داده است.

تاریخ انتشار در سایت: -۱۱۰ فروردین -۶۵۸
نویسنده : مهدی جدی نیا
تاریخ درج10/3/1390 علی راثی
/ 0 نظر / 7 بازدید